آسیب‌شناسی نقش خانواده درتربیت فرزندان باتاکیدبرامنیت اجتماعی (مطالعه مردم‌شناسی خانواده‌های منطقه 12 و 14 شهر تهران)

نویسندگان

چکیده

هدف: هدف مقاله حاضر آسیب‌شناسی نقش خانواده درتربیت فرزندان باتاکیدبرامنیت اجتماعی منطقه 12 و 14 شهر تهران در سال 1393 می‌باشد که با رویکرد مردم‌شناسی اجرا گردیده است.
روش بررسی: مقاله حاضر از نوع کیفی می‌باشد که با استفاده از تکنیک مصاحبه باز و مشاهده غیرفعال با استناد از نظریات باوم ریند، مک کوبی، اریکسون و کوهن به‌عنوان چارچوب نظری به بررسی تأثیر متغیرهایی همچون؛ پایگاه اقتصادی- اجتماعی خانواده، میزان پایبندی دینی خانواده، الگوی تربیتی باز، الگوی تربیتی دموکراتیک و الگوی تربیتی مستبدانه بر امنیت اجتماعی به‌عنوان متغیر وابسته می‌پردازد. این مقاله به‌صورت میدانی تهیه و تدوین شده است. جامعه آماری این اثر را خانواده‌های منطقه 12 و 14 شهر تهران تشکیل می‌دهد که درمهرسال 93 به‌صورت مصاحبه مشاهده‌ای موردمطالعه قرارگرفتند. حجم نمونه 100 خانواده و با استفاده از روش خوشه‌ای دومرحله‌ای به دست آمده است. ابزار اصلی تحقیق مصاحبه بوده که بر پایه شیوه فرزندپروری باوم ریند، پرسشنامه دین‌داری کلاک و استارک و همچنین سؤالات امنیت اجتماعی به‌صورت محقق ساخته با استفاده از کتاب سنجش مفاهیم در پیمایش‌های اجتماعی می‌باشد.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که میان نوع تربیت فرزندان توسط خانواده‌ها بر اساس سه متغیر الگوی تربیتی دیکتاتوری، الگوی تربیتی دموکراتیک و میزان پایبندی دینی خانواده و امنیت اجتماعی ارتباط مستقیم وجود دارد. بررسی تحلیلی مصاحبه‌ها نشان می‌دهد که از میان متغیر‌های مستقل، دو متغیر میزان پایبندی دینی خانواده و الگوی تربیتی دیکتاتوری به ترتیب قوی‌ترین و ضعیف‌ترین تأثیر را بر روی امنیت اجتماعی داشته‌اند.
بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های موجود والدین می‌توانند با افزایش میزان پایبندی دینی خانواده و استفاده از شیوه‌های تربیتی مناسب همچون الگوی فرزندپروری دموکراتیک، فرزندان را با اجتماعی و مسئولیت‌پذیر نموده و روحیه مشارکت و هنجار پذیری را در آن‌ها تقویت نمایند.

کلیدواژه‌ها